Witam Was Kochani!

A jednak dzisiaj post trochę później niż zapowiadałam, no ale cóż. Wróćmy do tematu głównego 🙂 Nie dawno wspominałam tutaj o symbolice lwa umieszczanej na różnych pomnikach w miastach jakie miałam okazję odwiedzić. Dlatego nie wypada mi nie wspomnieć o moim rodowitym lwie.

„Lew Śpiący” powstał w Berlińskiej Odlewni Gladenbeck w 1873 roku. Lew ten był autorskiego projektu Theodora Kalidego, powstałego trzy lata wcześniej. Lew z brązu miał na celu upamiętnić mieszkańców powiatu Bytomskiego, którzy polegli w wojnie francusko-pruskiej rozgrywającej się na przełomie lat 1870-1871. Na pomniku umieszczone były jeszcze tablice z nazwiskami poległych. Na „Lwie śpiącym” zamieszczono sygnaturę: GEGOSSEN von H. GLADENBECK, BERLIN 1873. Odlewnia wykonała jeszcze inne lwy, podobne pomniki znajdziemy w Legnicy, Berlinie, Dortmundzie (nie omieszkam go poszukać podczas mojej wyprawy już niebawem 🙂 ), Lubece czy Mainz.

Pomnik z Lwem Śpiącym

A jak wygląda nasz lew? Rzeźba „Lwa śpiącego”, zwanego także „umierającym” ukazuje konające zwierzę, które leży z głową lekko pochyloną w prawą stronę oraz ułożonej na wyciągniętych do przodu łapach. Lew ma zamknięte oczy, leży bardzo spokojnie. Rzeźba jest bardzo realistycznie oddana. Jak wspomniałam już wcześniej – Lew symbolizuje tutaj moc, władzę, męstwo, zwycięstwo, a także rozum. Śpiący lew symbolizuje głównie umierających wojowników. Większość pomników upamiętniająca męstwo poległych – wykorzystuje posturę „Lwa śpiącego”. Spotkamy się z tym na terenie Polski, Niemiec czy Czech.

Lew w Berlinie, Cmentarz Inwalidów

Losy Lwa

Lew na placu Akademickim, 1913

Istnieją dwie teorie rozebrania Bytomskiego Lwa Śpiącego. Pierwsza wersja mówi, że rozebrano go w latach 30. XX wieku przez władze, druga wspomina iż rozebranie pomnika nastąpiło dopiero po II wojnie światowej. Lwa na początku przeniesiono na plac Akademicki, następnie do Parku Miejskiego. Gdzieś na przełomie lat 1952/53 nasz Lew zniknął z parku i powędrował do Miejskiego Ogrodu Zoologicznego w Warszawie, gdzie znajdował się od 1954 roku. Do Bytomia powrócił 4 października 2008 roku i umieszczony został na rynku.

Lew Śpiący na Bytomskim Rynku

To tyle na dzisiaj 🙂 Pozdrawiam serdecznie, Molcia :*

Udostępnij

Witam Was!

Od bardzo dawna próbowałam dokończyć kiedyś zaczęty temat o tygrysie bengalskim. Dzisiaj w końcu uda mi się go dokończyć. Oto kolejna porcja informacjo o tym przepięknym dzikim kocie.

Dorosłość w pojedynkę

Tygrysy są samotnikami. Dorosłe osobniki żyją pojedynczo na precyzyjnie wyznaczonych terytoriach, które nie pokrywają się na ogół z areałami innych osobników tej samej płci. W przypadku samic wielkość obszaru osobniczego zależy głównie od jakości siedliska i dostępności pokarmu – tygrysica utrzymuje na tyle duże terytorium, by była w stanie zaspokoić potrzeby całej swojej rodziny.
Terytoria samców są większe. W ich skład wchodzą zazwyczaj trzy lub cztery areały samic. Oznacza to, że znaczna część tygrysów pozostaje bez terytoriów – są to najczęściej młode zwierzęta. Prowadząc koczowniczy tryb życia, regularnie przechodzą przez terytoria osiadłych samców, lecz unikają konfrontacji z nimi.
Zarówno samce, jak i samice tygrysów bengalskich strzegą swoich terenów osobniczych, pozostawiając na nich m.in. ślady zapachowe. To na ogół wystarcza, żeby powstrzymać inne tygrysy przed wkroczeniem na ich osobisty teren.
 

Zaloty i gody

 Samice tygrysów mają wiele cyklów rujowych w ciągu roku. Zazwyczaj okresy receptywności samicy (gotowości do przyjęcia zalotów samca)trwają od trzech do sześciu dni i powtarzają się między listopadem a kwietniem, co trzy do dziewięciu tygodni, dotąd aż samica zajdzie w ciążę lub gdy zakończy się sezon rozrodczy. O swoim stanie tygrysica informuje samce ryczące i znacząc swoje terytorium moczem o specyficznym zapachu.
Rezydujący na danym obszarze samiec monitoruje stan fizjologiczny samic żyjących w obrębie jego terytorium i zwykle przebywa na czas, by zostać ojcem. Od czasu do czasu obcy samiec może demonstrować swoją wyższość nad miejscowym samcem, ale społeczeństwo tygrysów zorganizowane jest na zasadzie „prawa pierwszeństwa”, dlatego rezydent prawie zawsze jest w stanie przepędzić intruza.
Walki o samice zdarzają się rzadko. Znaczenie częściej widuje się starcia między samicami lub nowo przybyłymi osobnikami. Po zapłodnieniu u samicy zanikają okresy rui. Pojawiają się dopiero wtedy, gdy jej młode nabędą wystarczających umiejętności życiowych, by sobie poradzić (w wieku 1,5 – 3 lat).
 
Natura Matki
Tygrysica może mieć w miocie do sześciu młodych, ale zazwyczaj są tylko trzy lub cztery kocięta. Pomiędzy samicą i jej dziećmi istnieje bardzo silna więź. Samiec bardzo rzadko uczestniczy w wychowywaniu młodych. Jest to domena matki. Co najmniej przez pierwsze trzy miesiące młode są uzależnione od jej mleka.
W tym czasie tygrysica musi polować, by mieć co jeść, a polowania z gromadką rozbrykanych tygrysiątek bywają raczej mało skuteczne. Samotne wyprawy łowieckie narażają z kolei dzieci na niebezpieczeństwo ataku ze strony tygrysów i innych drapieżników.
Zainteresowanie jedzeniem mięsa pojawia się u młodych, gdy mają zaledwie dwa miesiące. Parę miesięcy później matka zaczyna je wprawiać w sztuce polowania – na przykład wystawiając im do zabicia niesprawną ofiarę.
Kociaki zaczynają polować samodzielnie w wieku około 12 miesięcy, ale pod opieką matki pozostają jeszcze przynajmniej przez następny rok. Potem w naturalny sposób rozpraszają się lub są przepędzane przez matkę, gdy ta przygotowuje się do wydania następnego miotu.
Pozdrawiam, Wasza Molcia 🙂
Udostępnij

Witajcie!

Zapraszam was na małą przygodę zapoznawczą z Tygrysem 🙂 Jeden z dużych pięknych kotów 🙂

Panthera tigris tigris

Jeden z największych żyjących obecnie gatunków kotowatych. Jego budowa ciała świadczy bardziej o sile niż prędkości. Masywna klatka piersiowa mieści duże płuca, nogi są stosunkowo krótkie lecz silnie umięśnione. Ciało długie i smukłe o falistej linii grzbietu. Dzięki temu tygrys pomimo, iż ma ogromne rozmiary – może poruszać się w lesie prawie bezszelestnie. Głowa jest duża i odznacza się zwartym, szerokim pyskiem, który pozwala szczękom pracować z wielką siłą.

Tygrys Bengalski – Liczby i Fakty

Cichy morderca

Tygrys bengalski, tak jak pozostali przedstawiciele gatunku, zwykle poluje samotnie, ukradkiem podchodząc zdobycz lub czyhając na nią. Są niezwykle silne – radzą sobie ze zdobyczą nawet większą od siebie. Typowy atak rozpoczyna się od podchodzenia upatrzonej ofiary pod osłoną gęstej roślinności. Tygrys porusza się tak cicho, że nawet jeśli do ofiary dotrze słaby powiew jego zapachu, nie zawsze jest w stanie określić, z której strony nastąpi atak. Tygrys przystępuje do natarcia, gdy znajduje się około 20 metrów od upatrzonej ofiary. Odległość tę pokonuje w trzech lub czterech susach, następnie skacze na zwierzynę z boku, powalając ją na ziemię. Zwykle tygrysy zabijają przez wgryzanie się w szyję zdobyczy. Śmiercionośne kły szybko uszkadzają wtedy rdzeń kręgowy ofiary. Inna technika – w przypadku większych zdobyczy – polega na zastosowaniu chwytu za gardło i duszenie. Zanim drapieżnik przystąpi do uczty, wlecze upolowane zwierzę w ustronne miejsce. Mięso, którego nie zdoła zjeść, starannie ukrywa. W wolnej chwili może powrócić i zjeść zapasy, nawet jeśli nie są już zbyt świeże.

W kolejnym poście napiszę dalsze informacje o tym pięknym zwierzęciu. Uwielbiam je za ich siłę i urodę oraz grację. Dlatego trochę wiadomości o nich teraz piszę 😉 Zatem do spisania kolejnego posta 😉

Małe Tygrysy Bengalskie

Pozdrawiam Molcia 🙂

Udostępnij